خلاصة عقيدة اهل سنت دربارة اهل بيت و کج فهمی شیعیان

خلاصة عقيدة اهل سنت و جماعت دربارة اهل بيت و کج فهمی شیعیان

بسم الله الرحمن الرحیم

اعتدال  در عقيده عقيدة اهل سنت و جماعت در تمامي مسائل اعتقادي عقيدة معتدل بين افراط و تفريط است، از جمله عقيده شان دربارة اهل بيت رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم. ‌زيرا آنان هر زن و مرد مسلماني را كه از نسل عبدالمطلب باشد دوست مي دارند. همچنين  تمام همسران پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم  را دوست مي دارند و به همه احترام ميگذارند، و باعدل و انصاف، و بدور از هرگونه هوا پرستي و تندروي هر كسي را در همان مقام و منزلتي قرار مي دهند كه مستحق آن است. كما اينكه اهل سنت به كساني كه خداوند به آنان هم افتخار ايمان و هم افتخار نسب قرابت حضرتش صلى الله عليه و آله و سلم را عنايت فرموده احترام مي گذارند. ‌ پس صحابي اي كه از اهل بيت رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم باشد، از يكرو او را به خاطر ايمان و تقوا و صحبتش با آن حضرت صلى الله عليه  و آله و سلم، و از سوي ديگر بخاطر افتخار و قرابتش با رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم دوست مي دارند. و كسي كه از اهل بيت باشد اما صحابي نباشد او را به خاطر ايمان و تقوا و نزديكي اش با رسول گرامي صلى الله عليه و آله و سلم دوست مي دارند. يك قاعدة مهم پس اهل سنت معتقدند كه افتخار نسب تابع افتخار ايمان است، كسي كه خداوند او را با هر دو نعمت (ايمان و نسب رفيع) افتخار بخشيده باشد براستي كه دو مدال افتخار يكجا برده است،  و كسي كه توفيق نعمت ايمان را نيافته باشد نسب شريف و رفيع نفعي به او نخواهد رساند، چنانكه خداوند متعال مي فرمايد: )إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ( « بدرستيكه مكرم ترين شما در نزد خدا پرهيزگارترين شماست». و رسول گرامي صلى الله عليه و آله و سلم در پايان حديث طولاني اي كه امام مسلم آنرا به روايت أبو هريره درصحيحش نقل كرده (شماره2699) مي فرمايد: (من بطأ به عمله لم يسرع به نسبه) «كسي كه عملش او را عقب بيندازد نسبش او را نمي تواند جلو بيندازد». شرح حديث حافظ ابن رجب رحمة الله عليه در شرح اين حديث در كتاب ارزشمندش جامع العلوم والحكم ص 308 مي فرمايد: «و معنايش اين است كه عمل، انسان را به درجات عالي بهشت در آخرت مي رساند لذا خداوند متعال مي فرمايد: )وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا( و هر كسي را از آنچه عمل كرده درجاتي خواهد بود». پس كسي كه عملش او را در نزد خداوند به درجات عالي نرساند نسبش نخواهد توانست او را جلو بيندازد تا اينكه آن درجات را كسب كند، زيرا خداوند در مقابل عمل پاداش مي دهد نه نسب، چنانكه مي فرمايد: )فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلا  يَتَسَاءَلُونَ(  مؤمنون:101 «آنگاه چون در صور دميده مي شود. آن روز در ميانشان پيوند هاي خويشاوندي نباشد و از همديگر نپرسند». وخداوند همواره امر فرموده كه با عمل به سوي آمرزش و مغفرت او بشتابيم، چنانکه ميفرمايد: )الذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَا لْكَاظِمِينَ الغَيْظَ وَالعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ المُحْسِنِينَ(  ال عمران: 134 «آنان كه در آسايش و سختي انفاق مي كنند و خشم (خود) را فرو مي خورند و از (تقصير) مردم درميگذرند. و خداوند نيكوكاران را دوست مي دارد». و همچنين مي فرمايد: )إِنَّ الذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَه رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ # وَالذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ # وَالذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ # وَالذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ الى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ # أُولَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ( مؤمنون:57- 61. «آنان كه از ترس پروردگاشان هراسانند وكساني كه به آيات پروردگارشان ايمان مي آورند و كساني كه به پروردگارشان شرك نمي ورزند و كساني كه آنچه را بايد (در راهِ خدا) بدهند، مي دهند و دلهايشان از اينكه به سوي پروردگارشان باز خواهند گشت بيمناك است اينانند كه در (راهِ) نيكيها تلاش مي كنند و اينان در انجام آن پيشتازند». سپس نصوصي را ذكر كرده كه به اعمال نيك تشويق مي كند و اينكه ولايت و  دوستي رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فقط با تقوا و عمل نيك بدست مي آيد، آنگاه مطلب را به حديثي از صحابه جليل القدر حضرت عمرو بن العاص رضي الله عنه كه در صحيح بخاري (شماره 5990) و صحيح مسلم (شماره215)  نقل گرديده به پايان مي برد بدين شرح كه: شاهد بر آنچه عرض كرديم حديث حضرت عمرو بن العاص رضي الله عنه در صحيحين است که از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شنيده است كه مي فرمودند: (إن آل أبي فلان ليسوا لي باولياء و إنما ولي الله و صالح المومنين). «آل فلاني دوستان من نيستند دوست من خداوند و مؤمنان نيكوكارند». إشاره مي فرمايد كه دوستي و ولايت ايشان با خويشاوندي بدست نمي آيد هر چند كه خويشاوند نزديك باشد، بلكه با ايمان و عمل نيك حاصل مي شود پس كسي كه از نظر ايمان و عمل كاملتر باشد از نظر دوستي و ولايت با ايشان نزديكتر است حالا چه قرابت و خويشاوندي با حضرتش صلى الله عليه و آله و سلم داشته باشد و چه نداشته باشد. يك شعر جالب! شاعري در اين خصوص چنين مي سرايد: لعمرك ما الانسان الا بدينه فلا تترك التقوي اتكالا علي النسب لقد رفع الاسلام سلمان فارس وقد وضع الشرك النسيب ابالهـب        بدان كه ارزش انسان جز با دين او نيست    پس به اميد خويشاوندي تقوي را فرو نگذار    اسلام به سلمان فارسي شخصيت رفيع بخشيد                اما شرك، أبو لهبِ خويشاوند را به پستي كشيد».

منبع وبلاگ اهل سنت شمال